Kontrast: Kontrast domyślny Kontrast czarno-biały Kontrast czarno-żółty Kontrast żółto-czarny
Czcionka: Ustawienie domyślnego rozmiaru czcionki Ustawienie powiększonego rozmiaru czcionki Ustawienie największego rozmiaru czcionki
  • :
  • :


POWIATOWY ZESPÓŁ ZAKŁADÓW OPIEKI ZDROWOTNEJ

HISTORIA SZPITALA W CZELADZI


historia3 Fundatorem szpitala wbrew powszechnemu mniemaniu nie było Towarzystwo "Saturn" a Książe Hugo zu Hohenlohe-Oehringen, niemiecki przemysłowiec, który nabywszy majątek w Czeladzi sporo w niego inwestował. Dotychczasowe inwestycje, takie jak ambulatorium z podręcznym szpitalikiem i barak choleryczny, okazały się niewystarczające i zmusiły właściciela do budowy nowoczesnego szpitala. Według kroniki parafii czeladzkiej budowę szpitala rozpoczęto w roku 1896.
Uroczystego otwarcia dokonano 6 kwietnia 1899 roku. Powstały w tym okresie budynek to obecna siedziba dwóch oddziałów psychiatrycznych przy ulicy Szpitalnej 5. Szpital liczył 30 łóżek, składał się z 7 sal przeznaczonych dla chorych, których objętość wynosiła 863,44 m3.

Szpital świadczył następujące usługi:

  1. hospitalizacje w oddziałach: wewnętrznym, chirurgicznym oraz zakaźnym (liczba wykonanych osobodni - 2 828)
  2. porady ambulatoryjne: 

              - wewnętrzne - 14589    

              - chirurgiczne - 7 892    

              - akuszeryjne - 1 950

          Zatrudniony  personel  składał  się  z  2  lekarzy,  w tym stanowisko  lekarza  naczelnego zajmował dr Zbigniew Paderewski, 2 felczerów, 1 akuszerki, 1 intendentki, 2 posługaczy, 1 posługaczki, 1 praczki i 1 kucharki. W połowie kwietnia 1902 przyjęto 3 siostry miłosierdzia, a 25 maja 1904 dołączyła jeszcze jedna. Siostry przejęły obowiązki: intendentki, opieki nad apteką i nadzoru nad personelem niższym. W dniu 1 kwietnia 1899 książę Hohenhole sprzedał częściowo swój majątek, w tym szpital, Consortium "Saturn", które to po dokonaniu tej transakcji utworzyło spółkę akcyjną "Towarzystwo Górniczo-Przemysłowe Saturn".

            W latach 1901-1905 ruch chorych w szpitalu i ambulatorium przedstawiał się następująco:

Rok Liczba
leczonych
Dni
szpitalnych
Leczonych
ambulatoryjnie
Liczba
zgonów
Ilość porad
ambulatoryjnych
1901/02 394 7086 6179 16 26258
1902/03 390 6850 5560 10 22652
1903/04 390 2685 6874 10 30435
1904/05 426 9935 7546 23 28140

       1 września 1905 zwiększono liczbę łóżek szpitalnych o 15 i przyjęto trzeciego lekarza. Natomiast w 1906 roku ukończono budowę ambulatorium jako realizację postulatu strajkujących robotników z 1905 roku.
           Po koniec 1907 roku personel szpitala przedstawiał się następująco: 2 lekarzy, 3 felczerów, 2 akuszerki, pisarz szpitalny, 4 siostry miłosierdzia.
            W latach 1905-1914 ruch chorych w szpitalu i ambulatorium przedstawia się następująco:

Rok Liczba leczonych Dni szpitalnych Leczonych
ambulatoryjnie
Liczba zgonów
1905/1906 433 10548 6399 22
1906/1907 534 17794 3054 30
1907/1908 822 14293 5707 36
1908/1909 644 12606 5136 40
1910/1911 867 9980 5921 26
1911/1912 853 10882 6973 40
1912/1913 591 13129 8033 27
1913/1914 715 11311 6699 41



Rok Ilość
porad
ambulatoryjnych
Liczba
wypisów
Liczba wypadków
Śmiertelnych
Liczba chorych
Kopalni Czeladź
1905/1906 34953 670 7 -
1906/1907 41334 930 11 -
1907/1908 45499 820 8 -
1908/1909 39489 478 6 3200
1910/1911 31200 333 6 3424
1911/1912 32531 330 3 4369
1912/1913 32204 369 4 5235
1913/1914 31190 392 9 4612

         Nowy szpital zakaźny wybudowano i oddano do użytku 1916 roku ze względu na występujące epidemie m.in. płonicy (1915-1916), duru brzusznego (1917-1918). Był to budynek piętrowy, murowany o powierzchni 316 m2 (obecnie ulica Reymonta 97). Nowy pawilon oddziału zakaźnego wybudowano znacznie później a oddział rozpoczął działalność w 1959 roku.
               Szpital  swoja  opieka  obejmował:  Czeladź,  Grodziec, Wojkowice oraz okoliczne wsie. Liczba mieszkańców wzrastała i jednocześnie zwiększała się liczba pacjentów. Sale chorych, korytarze, były stale przepełnione. Szpital nie był już w stanie zapewnić godziwych warunków chorującym i pracującemu personelowi. W związku z powyższym rozpoczęto starania o uzyskanie dotacji na budowę nowego szpitala. W planie na lata 1948-1955 ujęto powyższą inwestycję, której koszt miał wynieść 84 000 000 zł (kubatura budynku 15 000 m2, liczba łóżek 150).
             Pomimo podejmowanych działań  Ministerstwo Zdrowia  nie zgadzało się na budowę szpitala dopiero starania dr Mariana Wiśniewskiego przy wsparciu władz miasta Czeladź oraz załóg największych zakładów pracy:

tak000

kopalni " Czerwona Gwardia " (dawniej "Saturn") i "Czeladź" oraz cementowni "Grodziec" pozwoliły uzyskać fundusze na budowę nowego szpitala, którą to rozpoczęto we wrześniu 1953 roku. Budowa trwała 4 lata, a "Dziennik Zachodni" obszernie informował o nowym obiekcie: "...Szpital w Czeladzi będzie należał do najbardziej nowoczesnych urządzeń lecznictwa zamkniętego.
Olbrzymi czterokondygnacyjny gmach zbudowany w kształcie litery "H" posiada centralne ogrzewanie, urządzenia klimatyzacyjne zapewniające dopływ czystego powietrza, mechaniczną pralnie, suszenie i prasowalnię, kuchnię na węgiel, gaz i elektryczność, elektryczną sygnalizację wewnętrzną, windę do przewozu chorych oraz wiele innych nieznanych naszych szpitalach urządzeń. Jest wyposażony w nowoczesny sprzęt medyczny krajowy i sprowadzony z Czechosłowacji, NRD i RFN. Będzie posiadał 9 oddziałów specjalistycznych: internistyczny, chirurgii miękkiej i urazowy, laryngologiczny, okulistyczny, ginekologiczny połączony z położnictwem, pediatryczny, neurologiczny i zakaźny. Obsługę chorych będzie pełniło 30 lekarzy, ponad 100 pielęgniarek około 120 osób personelu gospodarczego. Utrzymanie chorych przy pełnej obsadzie łóżek oraz prowadzenie szpitala będzie kosztowało rocznie ok. 12 mld zł. Szpital posiada ok. 70 000 m3 kubatury. Budowa jego pochłonęła ponad 60 mld zł...." Szpital posiadał 450 łóżek oraz 40 łóżeczek noworodkowych.
          Od tego czasu idąc z duchem reformy służby zdrowia, biorąc pod uwagę tendencje i zapotrzebowanie naszych pacjentów na określone usługi medyczne zmienialiśmy się i przekształcaliśmy.
          W  2000 roku ze swej struktury wydzielona została podstawowa opieka zdrowotna, stomatologia oraz higiena szkolna.

 

Materiał opracowano w oparciu o rozprawę doktorską dr n. med. Anny Horzelskiej - Matyji

- "Dzieje ochrony zdrowia w Czeladzi"- Katowice 2000.